حـآلآ تـو هِے بـيـآ بـگـو مـردهـآ پـُررو مے شـونـد . . .
مَــטּ مے گـويـمـــ زטּ اگـر زטּ بـآشـد . . .
بـآيـد بـشـود روے عـــآشـقـيـش حـسـآب کـرد . . .
کـه بـآيـد عــآشـقے کـَردטּ بـلـد بـآشـد . . .
کـه جـآ نـزنـد ، جـآ نـمـآنـد ، جـآ نـگــذآرد . . .
کـه بـدآنـد مـَرد هـم آدم استـــ ديـگــر . . .
گـآهے بـآيـد لـوسـش کـرد ،
گـآهے بـآيـد نـآزش رآ کـشـيـد . . .
و گــآهے بـآيـد بـہ پـآيـَش صــــَبر کـرد . . .
حتے مَــטּ مـے گـويـمـــ زטּ اگـر زטּ بـآشـد
بـگــذآر دنـبـآلـتـــ بـدَونـد . . .
و مَــטּ نـمـے فـهـمـمـــ ايـن کـه دآرے ازش حـرف مےزنے
از چـشــم هــآ و شـآنـه هــآ و دسـت هــآيـشــآטּ . . .
از آغـوشـِشـآטּ ، از عـطــر تـنـشــآטּ ، از صـدآيـشــآטּ . . .
مـگــر مـآ بـه اِتـّکــآ ِ هـمـيــטּ دسـت هـآ . . .
هـمـيـטּ آغــوش هـآ در بـِزنـگــآهـهـــآے زنـدگے . . .
مَـــטּ رآز ايـن دوسـت دآشـتـטּ هــآے پـنـهـــآنے رآ نمے فـهـمــَم . . .
بـآ انـفـعــآل چـه ارتـبـآطے دآرد ؟
مَــטּ بـلــد نـيـسـتــمـــ در سـآيــه دوسـتـت دآشـتــه بــآشــمـــ . .
مَــטּ مے خـوآهـمـــ خـوآسـتـنـمـــ گــوشِ فـلـکـــ رآ کــَر کـنــد . . .
مَــטּ مـےخـوآهــم " مــَردَمــــ " دلـش غــَنـج بــرود از ايـטּ کـه . . .
مَــטּ مـے خـوآهــم زטּ بـآشــمــ . . .
بـگــذآر هـمـه ے دنـيــآ بـدآنـد مَـــــردے ايـטּ حـوآلے دآرد . . .
دوسـتـتـــ دآرم هــآے مــَرآ بـآ خـود مے بـرد . . .






با من بمان